| Ciùil an Taibhse |
Ghostly Music |
![]() |
|
| Ciùil an Taibhse |
Ghostly Music |
| Làtha a bha seo, bha mi aig taigh mo ‘se co-là breith mo sheanair a bh’ann ach bha esan marbh. Chunnaic mi e direach tri no ceither a thurasan air sgath’s gun robh mise nam phàisde mar sin tha fhios agam co ris a tha e coltach. Uill seo an ruit a thachair, Bha mi nam shuidhe air an langasaid, agus chuala mi bocsa-ciùil a cluich “Co-là-breith sona” shuas an staidhre Chuala mo sheanmhair an ciuil cuideachd. Bha an t-eagal mor oirnn. Bha a chu “Sparky” a’choimhead oirnn a cheanm air fhiaradh gu aon taobh. Thuirt mise “Seanmhair, an chuala sibh sin? Thuirt ise “Chuala” Bha an t-eagal mòr orm. Bha mi àdol suas an staidhre ach bha an t-eagal orm. Thoisich a’ chù a’comhartaich. Mhotaich mi a’chridhe, Bha e dol aig ceud buille gach mionaid. Bha eagal ar beatha orrin uile Chaidh mi gu mullach an staidhre sheas mi an sin agus mhotaich mi oiteag fuar a dol seachad orm. Chaidh mi a steach gu seomar mo sheanmhair agus lorg mi a ‘cheas bocsa-ciùil na laighe air an leabaidh-agus bu choir dha a bhith anns a phreas. Mar sin bha mi fhein agus mo sheanmhair cinnteach gun robh mo sheanair a steach agus gun do chluich e a’bhocsa-ciuil ged a bha e na thaibhse |
One day I was at my nana’s and it was my Papa’s birthday and he was dead. I got to see him about three or four times, but I was only a baby, so I only know what he looks like. Well this is what happened. I was sitting on the couch and I heard an accordion playing “Happy Birthday” uptairs. My Papa played the accordion and his old one was upstairs. My Nana heard the music too. We were both terrified. The dog, Sparky, was looking at us with his head tilted to one side. I said “Nana, did you hear that?” She repliied “Yes” I was terrified. I was going to go upstairs, but I was far too scared. The dog started barking: I felt his heart; it was going at 100 beats a minute. The three of us were scared to death. I went to the top of the stairs. I stood there and felt a cold breeze go past me. I went in my Nana’s room, and found the accordion case lying open on the bed - and it’s usually in the cupboard. So my Nana and I knew that my Papa had been in, and played the accordion - ALTHOUGH HE WAS A GHOST! |
|
||
| Dan le (poem by): | Georgie Stevenson |
|
| Dealbh le (drawn by): School: Date: |
Georgie Stevenson Moorpark Ayrshire 2008 |
|